Een bijzonder belangrijke ontdekking uit de 20ste eeuw is nagenoeg onbekend gebleven tot nu toe !

Hart- en vaatziekten zijn zelfs bij jongeren ongemerkt en sluimerend aanwezig en zijn inmiddels - net als kanker - voortdurend in de lift.

Dat op zich is voor velen al lang geen nieuws meer, maar ... 

Wát is er eígenlijk aan de hand ... ?

Een juiste diagnose is voorwaarde voor een juiste aanpak !


Graag wil ik hier wijzen op een door mij bijzonder gewaardeerde collega, Dr. Matthias Rath. Hij is oprecht en integer; dus hij doet niet aan compromissen. 
Hij schreef onder andere een zeer boeiend boek met als titel: "Waarom dieren geen hartinfarct krijgen ... maar mensen wel".

Matthias Rath zie je ook in deze film uit maart 2012. De film kost je een uurtje, maar een betere besteding van je kostbare tijd is er niet.
Kijk zelf maar.

Zijn kijk op wat er ten gevolge van een ziek makende commercie omgaat in de geneeskunde en in onze wereld kan ik van ganser harte onderschrijven en ik wil de lezer uitnodigen om zelf op onderzoek uit te gaan naar wat ik hier probeer te zeggen. 

Matthias Rath heeft in het laatste deel van de twintigste eeuw diverse belangrijke onderzoekingen gedaan en kwam tot buitengewoon verrassende resultaten.

Het is dan ook, zachtjes uitgedrukt, heel opmerkelijk dat nu, ongeveer 25 jaar later, dit uiterst belangwekkende nieuws nog steeds vrijwel onbekend is, zowel onder artsen als onder patiënten. Gezien de pandemische vorm van vaatlijden (= doodsoorzaak nummer 1!) kan ik het woord "patiënten" misschien beter vervangen door de woorden "de noodlijdende mensheid".

Beter gezegd: zijn conclusies zijn doelbewust onder de tafel geveegd, want de zeer machtige farmaceutische industrie heeft geen belang bij de betreffende onderzoeksresultaten. Eigenlijk zou een algemene bekendheid van deze gegevens de industrie juist flink geld gaan kosten. Maar anderzijds zouden de uit de pan rijzende ziektekosten enorm kunnen dalen en de wereld veel wel-varender en rijker kunnen worden.

In de medische geschiedschrijving wordt altijd graag verwezen naar de ontdekking van penicilline in 1929 door Alexander Fleming als een bijzonder belangrijk feit, maar het gaat hier om iets wat van veel en veel meer belang is voor de hele mensheid. En je hoeft geen wetenschapper te zijn om er kennis van te kunnen nemen.

Waar gaat het om?

Een effectieve aanpak van hart- en vaatziekten is heel goed mogelijk, niet in eerste instantie met farmaceutische middelen, maar “gewoon” door zorgvuldig gebruik te maken van specifieke en essentiële voedingsstoffen, zoals bijvoorbeeld vitamine C (en andere vitamines, mineralen en aminozuren, zoals die van nature beschikbaar zijn)

Dit klinkt misschien enigszins ongelooflijk, maar neem een keer de moeite om wat verder te kijken dan je neus lang is en geef dit verhaal even een kans.

Vitamine C blijkt (samen met de aminozuren lysine en proline) een cruciale en beschermende rol voor vaatwanden te spelen.

De rol van vitamine C voor hart en bloedvaten is wereldwijd zwaar onderschat en daarom wordt de aanbevolen dagelijkse dosis veel te laag opgegeven. In feite is de aanbevolen dagdosis van 60 mg een onwetenschappelijke slag in de lucht en niemand weet precies, waar die vreemde slag vandaan gekomen is. De waarheid is dat wij mensen veel en veel meer van deze stof nodig hebben om onze vaten goed te kunnen houden en eventueel om onze beschadigde vaten te kunnen laten genezen, want onder goede omstandigheden blijkt het lichaam tot een behoorlijk stuk genezing in staat te zijn.

Bijna alle dieren kunnen zelf vitamine C (structuurformule = C6H8O6) in hun lever aanmaken uit glucosemolecuren (structuurformule = C6H12O6). Zij maken, omgerekend naar het standaard menselijk gewicht, zo'n 1.000 tot zelfs 20.000 milligram per dag aan! Maar de mens, alsmede de andere primaten en cavia's missen het hiervoor benodigde enzym (gulono-lactone-oxidase) en zijn daarom afhankelijk van opname via voedsel. 

Volledig ontbreken van vitamine C leidt binnen enkele maanden tot scheurbuik en dus tot de dood. Bij scheurbuik gaat het hele vaatsysteem kapot door scheurtjes en dat leidt tot alle soorten inwendige bloedingen en daarmee vanzelfsprekend acuut tot de dood. Bijna iedereen kent de heftige verhalen van onze oude zeevaart. 

Maar wat bijna niemand weet is dat wij met onze moderne door kunstmest verarmde en veelal kapot gekookte voeding zonder adequate suppletie een voortdurend relatief gebrek hebben aan vitamine C (en andere nutriënten!)en daarmee eigenlijk chronisch in een voorstadium van scheurbuik verkeren! 

De slagaderen rond het hart worden zo'n 100.000 keer per etmaal heel kort dichtgedrukt door het pompende hart en moeten dus een extreem hoge belasting kunnen verdragen. Wat zou er met een tuinslang gebeuren, wanneer je die 100.000 keer dicht zou drukken, terwijl er water doorheen stroomt?

Wanneer de celstofwisseling in de kransslagaderen niet optimaal kan functioneren - en daarin spelen vitamine C en enkele andere essentiële nutriënten een sleutelrol - dan onstaat in diezelfde kransslagaderwanden een neiging om scheurtjes te vertonen. En deze scheurtjes worden ongemerkt maar onmiddellijk en voordurend gerepareerd door ons intelligente biologische systeem. De eerste fase van reparatie is het aanbrengen van een soort cement in de scheurtjes en dat gebeurt door samenwerking van vitamine C en de aminozuren lysine en proline.

In tweede instantie kleven er lipoproteine-a en andere vetachtige stoffen aan deze plekken vast en in derde instantie volgt afzetting van kalk en andere mineralen daarin. Dát zijn de zogenoemde atherosklerotische veranderingen, de slagaderverkalkingen.

De natuur is zo intelligent dat het iets heeft gecreëerd om het levensbedreigende doorscheuren te vermijden! Je zou de locale vaatverkalking kunnen vergelijken met de functie van een gipsverband om dislocatie van gebroken botten te verhinderen!

Dus de atherosklerosis ofwel aderverkalking is niet de oorzaak van de ziekte maar een gevolg, een symptoom van iets anders. Het is een gevolg van de aanwezigheid van scheurtjes in de zwaar belaste vaatwanden die op cellulair niveau in een staat van chronische ondervoeding verkeren! Dát is de ware oorzaak!

Dus een lichaam kan op uiterlijk niveau overvoed en misschien te dik zijn, terwijl ondertussen op microscopisch, of beter gezegd, op cellulair niveau een toestand van ondervoeding en dus dysfunctie bestaat! Dáár, op het niveau van de cellen en celkernen, liggen de sleutels van ziekte en gezondheid!

Kort gezegd geldt dus (op íeder, maar vooral op cellulair niveau):

Ziekte is een gevolg van een verstoorde natuur(lijkheid) en gezondheid is onze wezenlijke natuur !

Dit essentiële inzicht is in grote lijnen veronachtzaamd en vergeten en het is aan ieder van ons nu om wakker te worden en dit, stap voor stap, opnieuw te realiseren.

Daarom is het van vitaal belang dat onze voeding ons cellulaire ecosysteem niet verzuurt, wat helaas heel vaak wel het geval is, zeker in de fast food sector, maar ook in de gewone keuken! Daarom wordt steeds vaker de nadruk gelegd op alkalische voeding. En wat moeten onze cellen beginnen met een batterij aan chemische additieven, E-factoren, waarvan niemand precies weet wat de lange termijn effecten zijn? Veelal ontstaan ongemerkt cellulaire ontregelingen en dat betekent meer dan eens een subtiele graad van vergiftiging. Vergiftiging is verzuring en verzuring is vergiftiging! Dan decompenseert eerst de celstofwisseling en vervolgens van daaruit onze gezondheid!

Er zijn zelfs dierproeven uitgevoerd met muizen, die genetisch gemanipuleerd werden om hun eigen vitamine C producerende enzym te blokkeren en deze muizen werden vervolgens gevoed met voeding zoals de moderne mens die consumeert, inclusief een aequivalent van 60 milligram vitamine C. Bij deze muizen ontstond een vaatlijden van de kransslagaders, terwijl de gewone, niet gemanipuleerde muizen nergens last van hadden en gezonde vaten behielden!

Een groot aantal wetenschappelijke onderzoekingen zijn - voor wie zich verder wil verdiepen - in te zien en na te lezen door hier te klikken.

Samenvatting: een volledig vitamine C gebrek geeft scheurbuik en leidt binnen enkele maanden tot de dood en partieel vitamine C gebrek geeft vaatscheurtjes rond het hart en leidt binnen enkele jaren tot hooguit enkele tientallen jaren eveneens tot de dood.

Vitamine C is een essentiële stof zonder welke de mens niet kan leven en de moderne voeding is ten aanzien van deze en andere nutriënten door een combinatie van oorzaken niet meer in orde en dus ziekmakend.

Dit is belangrijk nieuws, want nu blijkt dat er op betrekkelijk eenvoudige wijze iets aan vaatlijden te doen is, vooropgesteld dat je dit eerst moet weten!

Ook voor LDL-cholesterol geldt dat de verhoging niet de oorzaak van het probleem is, maar een gevolg! Cholesterol of beter gezegd, diverse lipoproteinen, zijn dus gewoon bouwmaterialen van een noodzakelijk noodverband!

Wetenschappelijk gezegd: de relatie van verhoogd cholesterol en vaatlijden is niet causaal maar correlatief! De bestrijding van verhoogd LDL-cholesterol is een vergissing of beter gezegd een industriële misleiding, maar levert wel een omzet van onwaarschijnlijk veel miljarden op.

Dit is allemaal uitgebreid onderzocht en gedocumenteerd. In het eerder genoemde boek “Waarom dieren geen hartinfarct krijgen … maar mensen wel” is de hier geschetste toestand helder en voor niet artsen goed begrijpelijk neergezet, terwijl voor artsen en wetenschappers eveneens de nodige informatie met verwijzingen beschikbaar is.
Klik hier voor een online versie van hoofdstuk 3 over cholesterol in het bovengenoemde boek.

Prof.dr. Walter Hartenbach's boek 'De cholesterol leugen'Een andere zeer prominente auteur op het gebied van cholesterol onderzoek is de Duitse hoogleraar Prof.dr. Walter Hartenbach met zijn boek "De cholesterol leugen".

Dit boek is heel goed leesbaar en geeft een heldere kijk op wat er allemaal speelt. Een aanrader!

Een volgend uitstekend werk is geschreven door Uffe Ravnskov, MD, PhD: "Feiten en fabels over cholesterol" met als subtitel "Onthullingen over het grootste medische en commerciële bedrog van deze tijd".

De werken van Matthias Rath, Walter Hartenbach, Uffe Ravnskov en vele anderen zijn niet alleen zeer belangwekkend en hoopgevend voor vele vaatlijdende mensen. Zij vormen tevens een onverhulde kritiek op de maffia-achtige structuur van de farmaceutische grootmachten, die een schijngeneeskunde tot stand hebben gebracht en in stand houden. Schijn wil zeggen dat er alleen symptomen worden onderdrukt en ondertussen (juist daardoor) het lijden van de mensheid in feite steeds maar toeneemt en epidemische vormen heeft aangenomen. Gezondheid lijkt onbereikbaar geworden te zijn, zeker zonder pillen en vaccinaties.

Maar het tegendeel is waar!

Waarom wil de farmaceutische elite de mensheid laten geloven dat chemische pillen een oplossing kunnen bieden om gezondheid te bereiken? Omdat iedere nieuwe chemische verbinding octrooieerbaar, patenteerbaar is! Dan rinkelen de kassa's allemaal één kant uit. En dat gaat natuurlijk niet met natuurlijke substanties. Daarom hoor je tijdens je opleiding tot arts gedurende al die jaren ook vrijwel niets over voeding, laat staan over de geneeskrachtige werking van sommige voedingsmiddelen.

Moderne artsen worden steeds meer geacht moderne protocollen en vaste standaards te volgen in hun therapeutisch handelen en die zijn geheel gebaseerd op het commercieel gekleurde en dus misleidende farmaceutische perspectief. Die richtlijnen gevolgd hebbende maakt een behandelend arts nog de beste kansen, wanneer er een tuchtzaak tegen hem of haar wordt aangespannen. De eerste vraag is meestal: "Heeft de betreffende arts gehandeld volgens de standaards?" 
Naar wie achter de schermen de standaard hebben bedacht, wordt verder niet gevraagd!

De genoemde misleiding treft niet alleen patiënten, maar evenzeer artsen, die ondanks de beste bedoelingen niet echt in de gaten hebben wat zich achter de schermen afspeelt. Beiden, patiënten én artsen zijn consumenten (en slachtoffers) van hetzelfde systeem!
Zelf 25 jaar in Amsterdam huisarts geweest zijnde moet ik achteraf bekennen, dat ook ik er flink ben ingetrapt en pas de laatste jaren tot een ander perspectief ben gekomen.

Dezelfde trend richting protocollen en standaards zie je ook steeds meer in andere professies en sectoren van de moderne samenleving. Ik vind het triest om te zien hoe zo individuele vrijheid van handelen en individuele creativiteit steeds meer worden ingeperkt. 

Als je als arts tegenwoordig nog durft te beweren dat natuurlijke voedingsmiddelen op zich een geneeskrachtige werking zouden kunnen hebben, ben je eigenlijk al bijna een beetje verdacht!

Alsof de voedsel- en farmaceutische industrie met hun goed betaalde wetenschappelijke handlangers intelligenter zou zijn dan onze schitterende natuur, waar wij uit voortgekomen zijn.

Maar er tikt een tijdbom: al meer dan een eeuw is de natuur op aarde en in de Matthias Rathmens verkracht, vernield en gemanipuleerd (in naam van de wetenschap) en dit gebeurt in verhevigde mate nog steeds. Dus alles lijkt nog even door te gaan. Maar veel speelruimte is er niet meer over! De rek is er al uit en struisvogelpolitiek is nu voor niemand meer een goede optie.

De natuur is onmeetbaar intelligenter, wijzer en creatiever dan onze menselijke wetenschap, zeker wanneer wetenschap geen oprecht en open zoeken naar kennis is, maar wordt bedreven vanuit een achterliggend winstoogmerk.

Dan ligt het weten op de schappen!